Druze Tito mi ti se kunemo
  • Godine su prosle pune muka.
  • Ginulo se za slobodu nijemo.
  • Ili s pjesmom umesto jauka,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Veselje se siri na sve strane,
  • sad slobodno po zemlji idemo.
  • Al' velike pamticemo dane,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Praznik s'lazi na ulice
  • u oblake da letimo smjelo.
  • Nase pjesme zli neka se plase.
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
racunajte na nas
  • U ime svih nas iz pedeset i neke
  • Za zakletvu Titu ja spev'o sam stih
  • Ne spominjem proslost ni bitke daleke
  • Jer rodjen sam tek posle njih
  • Al zivot pred nama jos bitaka skriva
  • I preti nam preti ko duboki vir
  • Ja znam da nas ceka jos sto ofenziva
  • Jer moramo cuvati mir
  • Racunajte na nas
  • Sumnjaju neki da nosi nas pogresan tok
  • Jer slusamo ploce i sviramo rock
  • Al' negde u nama je bitaka plam
  • I kazem vam sta dobro znam
  • Racunajte na nas
  • U nama je sudbina buducih dana
  • I neki se mozda i plase za nju
  • Kroz vene nam tece krv partizana
  • Racunajte na nas
  • Racunajte na nas
Put u Kumrovec
  • Oživi misao, putevi bježe,
  • Zagorje pjeva: kaj,
  • i srce igra, pjesmu doseže:
  • je li to Gupčev kraj?
  • Sutla vijuga: modra tkanica,
  • zar je to Tahijev dvor?
  • Gle, preko šuma i oranica
  • zamak gleda odozgor.
  • Odmiče cesta, ljepota dana,
  • i jesen sva od svile
  • miriše njiva zaorana
  • i jata ptica krile.
  • "O lijepa naša..." slova sjaju,
  • s kamena stih nas zove,
  • himna se rodila u ovom kraju,
  • da, himna zemlje ove,
  • Jurimo, jurimo, Kumrovec, eno,
  • pred nama kao na dlanu;
  • mašemo rukom uzbuđeno,
  • a riječi ućute, stanu.
  • I onda tišina: ožive slike,
  • stranice pjevaju, zbore,
  • promiču tako dani i bitke
  • kroz naše krvave gore
  • I dok čitamo sa zida slova:
  • "Ovdje se rodio Tito";
  • golub slijeće sa starog krova
  • i kruži ponosito
  • Susjed je vajar iskles'o lik,i kruži ponosito
  • što nas sad gleda blago,
  • slobode naše to je spomenik
  • i sveg što nam je drago.
  • i sveg što nam je drago.
  • Uniđem pod krov, dodirnem rukom.
  • Uniđem kolijevka leži mala,.
  • priprosta zipka s drvenim lukom
  • Maršala odnjihala!
  • I na ognjištu vatra se žari
  • ko simbol misli žive,
  • pucketa tiho i ko da zari
  • juriše i ofanzive.
  • O gori vatro, vječno, žarko
  • kao misao Tita,
  • i svijetli toplo ko sunce jarko
  • i budi uzorita
  • U tvome sjaju nek se rode
  • i nove naše snage,
  • i nek nas i dalje cilju vode
  • i zastave crvene, drage!
bolna lezi omladinka Mara
Nema zapisa.
Izvori informacija
Nema zapisa.
Informacije
  • Za pisanje bloga kao informacije uglavnom koristim objavljene tekstove sa neta ili iz knjiga sa tematikom iz perioda stvaranja JUGOSLAVIJE , Neki tekstovi su obradjeni a neki objavljeni originalno
Blog
subota, travanj 3, 2010

TRIVUN VITASOVIĆ TRIVA LEBARNIK (1922-1944), komandir Druge čete diverzantskog bataljona Glavnog štaba NOV i PO Vojvodine i narodni heroj.

Rođen je 30. januara 1922. godine u selu Laćarak kod Sremske Mitrovice. Potiče iz mnogobrojne seljačke porodice. Da bi se prehranio, zaposlio se vrlo mlad u Drvnom kombinatu Sremskoj Mitrovici, a jedno vreme je radio i kao radnik na pruzi.

Uoči rata, je, kao član čitaonice, koja je u njegovom selu bila centar okupljanja omladine, došao u dodir s radničkim pokretom i početkom 1941. godine postao član SKOJ-a. Član KPJ postao je u toku rata 1942. godine.

U Aprilskom ratu nalazio u grupi od dvadestdva omladinca - dobrovoljca, koji su prešli u Mačvu da se bore u odbrane zemlje. Zbog rasula vojske, vraća se u Laćarak, gde ga zajedno sa još osamnaest meštana, 18. aprila 1941. godine, hapse najpre ustaše, a zatim i Nemci, i iz Vojvodine ih protjeruju u Srbiju.

Posle početka ustanka u Mačvi, zajedno sa još tridesetdva Laćaraca stupa, 10. avgusta 1941. godine u Mačvanski NOP odred. Posle Prve neprijateljske ofanzive i tragične sudbine Mačvanskog odreda, sa preživelim Laćarcima vraća se u rodno mesto. Tu se priključuje seoskoj skojevskoj organizaciji. Ponovo je, od strane ustaša, uhapšen, ali je posle tri dana pušten. Posle izlaska iz zatvora, do maja 1942. godine nalatio se u ilegalnosti.

U maju stupa u četvrtu četu Fruškogorskog NOP odreda. A 4. novembra 1942. godine postao je član diverzantske grupe koja je izvodila akcije na celoj teritorije Srema. Početkom 1943. godine, postavljen je za komandira diverzantske čete koja je radila diverzije od Zemuna do Rume. U novembru 1943. godine, postao je komandir Druge čete diverzantskog bataljona koji je bio pod neposrednim rukovodstvom Glavnog štaba NOV i PO Vojvodine.

Za vreme Sremskog fronta, Lebarnikovoj diverzantskoj četi se izgubio svaki trag. Predpostavlja se da su početkom novembra 1944. godine, naišli na minsko polje i izginuli.

Za vrijeme Narodnooslobodilačke borbe poginula su dva Lebarnikova brata Ranko i Stevo (streljan u Jasenovcu) i njegova dve godine mlađa sestra Radinka (koja je kao borac Treće vojvođanske brigade, od teških rana umrla, avgusta 1943. godine, i sahranjena na Širokom dolu na Fruškoj gori).

Za narodnog heroja proglašen je 27. novembra 1953. godine.

Osnovna škola u njegovom rodnom selu, Laćarku nosi njegovo ime.
titanik @ 15:26 |Komentiraj | Komentari: 0