Druze Tito mi ti se kunemo
  • Godine su prosle pune muka.
  • Ginulo se za slobodu nijemo.
  • Ili s pjesmom umesto jauka,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Veselje se siri na sve strane,
  • sad slobodno po zemlji idemo.
  • Al' velike pamticemo dane,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Praznik s'lazi na ulice
  • u oblake da letimo smjelo.
  • Nase pjesme zli neka se plase.
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
racunajte na nas
  • U ime svih nas iz pedeset i neke
  • Za zakletvu Titu ja spev'o sam stih
  • Ne spominjem proslost ni bitke daleke
  • Jer rodjen sam tek posle njih
  • Al zivot pred nama jos bitaka skriva
  • I preti nam preti ko duboki vir
  • Ja znam da nas ceka jos sto ofenziva
  • Jer moramo cuvati mir
  • Racunajte na nas
  • Sumnjaju neki da nosi nas pogresan tok
  • Jer slusamo ploce i sviramo rock
  • Al' negde u nama je bitaka plam
  • I kazem vam sta dobro znam
  • Racunajte na nas
  • U nama je sudbina buducih dana
  • I neki se mozda i plase za nju
  • Kroz vene nam tece krv partizana
  • Racunajte na nas
  • Racunajte na nas
Put u Kumrovec
  • Oživi misao, putevi bježe,
  • Zagorje pjeva: kaj,
  • i srce igra, pjesmu doseže:
  • je li to Gupčev kraj?
  • Sutla vijuga: modra tkanica,
  • zar je to Tahijev dvor?
  • Gle, preko šuma i oranica
  • zamak gleda odozgor.
  • Odmiče cesta, ljepota dana,
  • i jesen sva od svile
  • miriše njiva zaorana
  • i jata ptica krile.
  • "O lijepa naša..." slova sjaju,
  • s kamena stih nas zove,
  • himna se rodila u ovom kraju,
  • da, himna zemlje ove,
  • Jurimo, jurimo, Kumrovec, eno,
  • pred nama kao na dlanu;
  • mašemo rukom uzbuđeno,
  • a riječi ućute, stanu.
  • I onda tišina: ožive slike,
  • stranice pjevaju, zbore,
  • promiču tako dani i bitke
  • kroz naše krvave gore
  • I dok čitamo sa zida slova:
  • "Ovdje se rodio Tito";
  • golub slijeće sa starog krova
  • i kruži ponosito
  • Susjed je vajar iskles'o lik,i kruži ponosito
  • što nas sad gleda blago,
  • slobode naše to je spomenik
  • i sveg što nam je drago.
  • i sveg što nam je drago.
  • Uniđem pod krov, dodirnem rukom.
  • Uniđem kolijevka leži mala,.
  • priprosta zipka s drvenim lukom
  • Maršala odnjihala!
  • I na ognjištu vatra se žari
  • ko simbol misli žive,
  • pucketa tiho i ko da zari
  • juriše i ofanzive.
  • O gori vatro, vječno, žarko
  • kao misao Tita,
  • i svijetli toplo ko sunce jarko
  • i budi uzorita
  • U tvome sjaju nek se rode
  • i nove naše snage,
  • i nek nas i dalje cilju vode
  • i zastave crvene, drage!
bolna lezi omladinka Mara
Nema zapisa.
Izvori informacija
Nema zapisa.
Informacije
  • Za pisanje bloga kao informacije uglavnom koristim objavljene tekstove sa neta ili iz knjiga sa tematikom iz perioda stvaranja JUGOSLAVIJE , Neki tekstovi su obradjeni a neki objavljeni originalno
Blog
ponedjeljak, ožujak 11, 2013
Rođen je 10. aprila 1913. godine u selu Drežniku, kod Karlovca. Nekoliko godina pred rat, Stjepan Abrlić je radio u Beogradu kao kamenorezački radnik.

Pre odlaska u Kosmajski partizanski odred, avgusta 1941. godine, kao član jedne od diverzantskih grupa u okupiranom Beogradu učestvovao je u paljenju okupatorske štampe, kamiona i garaža; vršio je i druge slične akcije.
Po dolasku u odred bio je najpre borac, a zatim desetar. Posle prve neprijateljske ofanzive, krajem 1941. godine, prešao je sa Odredom u Sandžak, ali se februara 1942. godine vratio i uskoro postao kurir između Okružnog komiteta KPJ za Mladenovac i srezova - Šumadije.

Bio je jedan od najhrabrijih boraca u Odredu. Odred mu je poveravao najteže zadatke i uvek bio siguran da će ih on izvršiti. Prilikom povratka odreda iz Sandžaka, u okolini Valjeva i Rudnika, u selu Trešnjevici, svojim primerom je povukao sve borce da jurišaju na nadmoćnijeg neprijatelja. Polovinom februara 1942. godine, u selu Živkovcu, Odred se noću, iznenada, sukobio se sa jakim četničkim snagama. Snalažljiv i hladnokrvan, Steva je prvi počeo da baca bombe na četnike. Pridružili su mu se i ostali partizani. Za nepun čas bilo je razbijeno pet stotina četnika. Istakao se, isto tako, i u borbama u Beljini i Dučini.

Kao kurir, Steva se neumorno i neustrašivo probijao kroz zasede i fašistička uporišta uspostavljajući i održavajući prekinute veze između Mladenovca i Šumadije. Radio je i na prebacivanju boraca iz Beograda i drugih mesta u odred. Desetine boraca, zahvaljujući njemu, uspešno su se prebacile u partizane.
Kada je veza Kosmaj - Šumadija bila učvršćena, Steva je, početkom 1943. godine, bio određen za političkog komesara jedne čete Kosmajskog partizanskog odreda.
Aprila 1943. godine četu su u selu Lisoviću, kod Barajeva, napale i opkolile jake snage Nemaca i ljotićevaca. Pri proboju iz obruča, Steva je - nalazeći se u prvim linijama čete - u jurišu poginuo.

Ukazom predsednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 9. oktobra 1953. godine, proglašen je za narodnog heroja.


titanik @ 19:04 |Komentiraj | Komentari: 0