Druze Tito mi ti se kunemo
  • Godine su prosle pune muka.
  • Ginulo se za slobodu nijemo.
  • Ili s pjesmom umesto jauka,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Veselje se siri na sve strane,
  • sad slobodno po zemlji idemo.
  • Al' velike pamticemo dane,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Praznik s'lazi na ulice
  • u oblake da letimo smjelo.
  • Nase pjesme zli neka se plase.
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
racunajte na nas
  • U ime svih nas iz pedeset i neke
  • Za zakletvu Titu ja spev'o sam stih
  • Ne spominjem proslost ni bitke daleke
  • Jer rodjen sam tek posle njih
  • Al zivot pred nama jos bitaka skriva
  • I preti nam preti ko duboki vir
  • Ja znam da nas ceka jos sto ofenziva
  • Jer moramo cuvati mir
  • Racunajte na nas
  • Sumnjaju neki da nosi nas pogresan tok
  • Jer slusamo ploce i sviramo rock
  • Al' negde u nama je bitaka plam
  • I kazem vam sta dobro znam
  • Racunajte na nas
  • U nama je sudbina buducih dana
  • I neki se mozda i plase za nju
  • Kroz vene nam tece krv partizana
  • Racunajte na nas
  • Racunajte na nas
Put u Kumrovec
  • Oživi misao, putevi bježe,
  • Zagorje pjeva: kaj,
  • i srce igra, pjesmu doseže:
  • je li to Gupčev kraj?
  • Sutla vijuga: modra tkanica,
  • zar je to Tahijev dvor?
  • Gle, preko šuma i oranica
  • zamak gleda odozgor.
  • Odmiče cesta, ljepota dana,
  • i jesen sva od svile
  • miriše njiva zaorana
  • i jata ptica krile.
  • "O lijepa naša..." slova sjaju,
  • s kamena stih nas zove,
  • himna se rodila u ovom kraju,
  • da, himna zemlje ove,
  • Jurimo, jurimo, Kumrovec, eno,
  • pred nama kao na dlanu;
  • mašemo rukom uzbuđeno,
  • a riječi ućute, stanu.
  • I onda tišina: ožive slike,
  • stranice pjevaju, zbore,
  • promiču tako dani i bitke
  • kroz naše krvave gore
  • I dok čitamo sa zida slova:
  • "Ovdje se rodio Tito";
  • golub slijeće sa starog krova
  • i kruži ponosito
  • Susjed je vajar iskles'o lik,i kruži ponosito
  • što nas sad gleda blago,
  • slobode naše to je spomenik
  • i sveg što nam je drago.
  • i sveg što nam je drago.
  • Uniđem pod krov, dodirnem rukom.
  • Uniđem kolijevka leži mala,.
  • priprosta zipka s drvenim lukom
  • Maršala odnjihala!
  • I na ognjištu vatra se žari
  • ko simbol misli žive,
  • pucketa tiho i ko da zari
  • juriše i ofanzive.
  • O gori vatro, vječno, žarko
  • kao misao Tita,
  • i svijetli toplo ko sunce jarko
  • i budi uzorita
  • U tvome sjaju nek se rode
  • i nove naše snage,
  • i nek nas i dalje cilju vode
  • i zastave crvene, drage!
bolna lezi omladinka Mara
Nema zapisa.
Izvori informacija
Nema zapisa.
Informacije
  • Za pisanje bloga kao informacije uglavnom koristim objavljene tekstove sa neta ili iz knjiga sa tematikom iz perioda stvaranja JUGOSLAVIJE , Neki tekstovi su obradjeni a neki objavljeni originalno
Blog
nedjelja, lipanj 22, 2008
Rođen je 1915. godine u selu Vaškovu, Pljevlja, Crna Gora, u seljačkoj porodici. Pošto je završio gimnaziju u Pljevljima (1935), nastavio je školovanje u Vojnoj akademiji u Beogradu, koju je završio kao odličan đak, u činu potporučnika Jugoslavenske vojske, a 1940. godine unapređen u čin poručnika, kao komandir baterije.

Od rane mladosti bio je simpatizer Komunističke partije. Borio se u aprilskom ratu od Drave do Sarajeva, a kada se 1941. godine raspala Jugoslavenska vojska, došao je u rodni kraj. U svom srezu se uključio u pripreme za ustanak. Kao hrabar borac i vest vojni rukovodilac, u ustaničkoj 1941. godini postao je član Komunističke partije Jugoslavije. U julskom ustanku je bio komandant gerilskog odreda za pljevaljski srez.

Oktobra 1941. godine osnovan je Glavni štab NOP Sandžaka. Knežević je određen za komandanta, i na toj dužnosti je ostao do formiranja 3. sandžačke proleterske brigade (5. juna 1942). Do kraja godine, pod komandom Glavnog Štaba bilo je nekoliko četa jačine 800 boraca u operativnom sastavu, dok je u vojnopozadinskim jedinicama taj broj bio znatno veći. Tokom prve polovine 1942. godine, pod komandom Glavnog štaba, bila su dva Odreda i nekoliko bataljona. Ove snage su vodile više uspješnih borbi. Tokom treće neprijateljske ofenzive vođene su teške borbe, naročito kod Mojkovca, između Lima i Čeotine, i na pravcu Kosanica—Ljubišnja. Pod pritiskom udruženih jakih četničkih i talijanskih snaga, glavnina partizanskih jedinica bila je prisiljena na povlačenje. U ovom periodu Knežević se istakao kao dobar organizator i hrabar komandant.

Petog juna 1942. imenovan je za komandanta 3. proleterske (Sandžačke) brigade. Na toj dužnosti je ostao sve do 2/3. oktobra 1942. Gotovo četiri mjeseca Volođa Knežević je uspješno vodio 3. proletersku. Odmah poslije formiranja, brigada je vodila obrambene borbe u donjim tokovima Tare i Pive. U sastavu Udarne grupe proleterskih brigada, pod komandom Vrhovnog štaba, učestvovala je u istorijskom pohodu u Bosansku krajinu. Istakla se u borbi na željezničkoj pruzi Sarajevo— Konjic, pa u napadu na dobro branjeni Prozor. Za oslobođenje Prozora pohvaljena je od Vrhovnog komandanta. Dva puta je zauzimala Šujicu i vodila žestoke borbe na pravcu Šujica—Kupres. U kolovozu, poslije uspješnog učešća djela snaga u borbi za Livno, istovremeno djeluje na tri sektora: na sektoru Livna, na Dinari i kod Kupresa. Dijelom snaga učestvovala je u napadima na Kupres. U jesen brigada vodi borbe oko Mrkonjića. Noću 2/3. oktobra, u selu Trnovu, četnici su ubili Vladimira Kneževića Volođu, komandanta Rifata Burđovića Trša, zamjenika komesara, i Tomaša Žižića, komandanta 4. bataljona 3. proleterske.

Vladimir Knežević Volođa je uživao glas čovjeka velikih vrlina, dobrog i skromnog komunista i jednog od najsposobnijih komandanata prvih brigada nove narodne armije. Nekoliko puta je Vrhovni komandant pohvalio jedinice kojima je Volođa komandirao.

Narodnim herojem proglašen je 25. septembra 1944. godine.
titanik @ 21:59 |Komentiraj | Komentari: 3 | Prikaži komentare