Druze Tito mi ti se kunemo
  • Godine su prosle pune muka.
  • Ginulo se za slobodu nijemo.
  • Ili s pjesmom umesto jauka,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Veselje se siri na sve strane,
  • sad slobodno po zemlji idemo.
  • Al' velike pamticemo dane,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Praznik s'lazi na ulice
  • u oblake da letimo smjelo.
  • Nase pjesme zli neka se plase.
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
racunajte na nas
  • U ime svih nas iz pedeset i neke
  • Za zakletvu Titu ja spev'o sam stih
  • Ne spominjem proslost ni bitke daleke
  • Jer rodjen sam tek posle njih
  • Al zivot pred nama jos bitaka skriva
  • I preti nam preti ko duboki vir
  • Ja znam da nas ceka jos sto ofenziva
  • Jer moramo cuvati mir
  • Racunajte na nas
  • Sumnjaju neki da nosi nas pogresan tok
  • Jer slusamo ploce i sviramo rock
  • Al' negde u nama je bitaka plam
  • I kazem vam sta dobro znam
  • Racunajte na nas
  • U nama je sudbina buducih dana
  • I neki se mozda i plase za nju
  • Kroz vene nam tece krv partizana
  • Racunajte na nas
  • Racunajte na nas
Put u Kumrovec
  • Oživi misao, putevi bježe,
  • Zagorje pjeva: kaj,
  • i srce igra, pjesmu doseže:
  • je li to Gupčev kraj?
  • Sutla vijuga: modra tkanica,
  • zar je to Tahijev dvor?
  • Gle, preko šuma i oranica
  • zamak gleda odozgor.
  • Odmiče cesta, ljepota dana,
  • i jesen sva od svile
  • miriše njiva zaorana
  • i jata ptica krile.
  • "O lijepa naša..." slova sjaju,
  • s kamena stih nas zove,
  • himna se rodila u ovom kraju,
  • da, himna zemlje ove,
  • Jurimo, jurimo, Kumrovec, eno,
  • pred nama kao na dlanu;
  • mašemo rukom uzbuđeno,
  • a riječi ućute, stanu.
  • I onda tišina: ožive slike,
  • stranice pjevaju, zbore,
  • promiču tako dani i bitke
  • kroz naše krvave gore
  • I dok čitamo sa zida slova:
  • "Ovdje se rodio Tito";
  • golub slijeće sa starog krova
  • i kruži ponosito
  • Susjed je vajar iskles'o lik,i kruži ponosito
  • što nas sad gleda blago,
  • slobode naše to je spomenik
  • i sveg što nam je drago.
  • i sveg što nam je drago.
  • Uniđem pod krov, dodirnem rukom.
  • Uniđem kolijevka leži mala,.
  • priprosta zipka s drvenim lukom
  • Maršala odnjihala!
  • I na ognjištu vatra se žari
  • ko simbol misli žive,
  • pucketa tiho i ko da zari
  • juriše i ofanzive.
  • O gori vatro, vječno, žarko
  • kao misao Tita,
  • i svijetli toplo ko sunce jarko
  • i budi uzorita
  • U tvome sjaju nek se rode
  • i nove naše snage,
  • i nek nas i dalje cilju vode
  • i zastave crvene, drage!
bolna lezi omladinka Mara
Nema zapisa.
Izvori informacija
Nema zapisa.
Informacije
  • Za pisanje bloga kao informacije uglavnom koristim objavljene tekstove sa neta ili iz knjiga sa tematikom iz perioda stvaranja JUGOSLAVIJE , Neki tekstovi su obradjeni a neki objavljeni originalno
Blog
utorak, kolovoz 19, 2008
podaci iz 1957.g.



Jovo Bijelić se rodio i odrastao u siromašnoj seljačkoj porodici - u selu Jasenje i tu živeo sve do narodnog ustanka, kome se prikljucio 27 jula 1941 godine. Stupio je u Prvu partizansku četu Drugog bataljona Drugog krajiškog odreda. Već u prvim borbenim akcijama na Kruškovcu, Novoselcu, Verijama i u drugim mestima oko Bosanske
Dubice, naročito u napadu na žandarmerisku stanicu u selu Drakšenici, istakao se kao puškomitraljezac.

Prilikom napada na ustaško utvrđenje Mrakovicu, sa još četri druga, Bijelić je u prvom naletu likvidirao neprijateljske pretstraže, zarobio puškomitraljez, došao do samih neprijateljskih bunkera i prisilio neprijatelja da napusti položaj. Njegova desetina uništila je u toj akciji više neprijateljskih vojnika, zarobila oko dvadeset ustaša i zaplenila velike količine oružja i drugog ratnog materijala.

U februaru 1942 godine neprijatelj je od Dubice prema Prijedoru izvršio jak napad na partizanske položaje. Jovo je sa desetinom pustio neprijalelja da se približi, a onda ga iznenadnom i brzom paljbom prisilio na povlačenje. Drugog dana u oštroj borbi Bijelić je bio teže ranjen.

Za napad na neprijateljski garnizon u Bosanskoj Dubici, aprila iste godine, formirana je posebna udarna grupa kojoj je bio dodeljen i Jovo Bijelić kao mitraljezac. Grupa je imala zadatak da se probije u grad, zauzme važnije zgrade i most na Uni, da stvori paniku u neprijateljskim redovima. Jovo je branio most preko Une od neprijatelja koji je pošao upomoć opkoljenom garnizonu.

Za vreme napada na Prijedor, maja 1942 godine, Jovo je bio vodnik. On je sa nekoliko drugova likvidirao neprijateljsko uporište na železničkoj stanici, oduzeo bacače od ustaša i omogućio brze prodiranje partizanskih snaga u grad. Posle oslobođenja Prijedora postao je zamenik komandira čete.

Kada je formirana Peta kozaračka brigada, on je bio zamenik komandira Prve čete Drugog bataljona. U svim borbama koje je četa vodila na Bihaču, Bosanskom Novom, Bosanskoj Krupi i u Četvrtoj neprijateljskoj ofanzivi, on se istakao kao jedan od najhrabrijih puškomitraljezaca u jedinici. U maju 1943 godine na velikom narodnom zboru istaknut je kao primer junaštva.

Ubrzo posle toga Peta kozaračka brigada je krenula za Centralnu Bosnu u borbu protiv četnika. Avgusta iste godine Jovo Bijelić je bio postavljen za komandanta mesta u Skender-Vakufu, a marta 1944 godine - za komesara Komande mesta. Tada je bio i član Biroa Sreskog komiteta Partije za Kotor Varoš.

Za narodnog heroja proglčašen je  23.07.1952. godine


titanik @ 09:49 |Komentiraj | Komentari: 0