Druze Tito mi ti se kunemo
  • Godine su prosle pune muka.
  • Ginulo se za slobodu nijemo.
  • Ili s pjesmom umesto jauka,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Veselje se siri na sve strane,
  • sad slobodno po zemlji idemo.
  • Al' velike pamticemo dane,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Praznik s'lazi na ulice
  • u oblake da letimo smjelo.
  • Nase pjesme zli neka se plase.
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
racunajte na nas
  • U ime svih nas iz pedeset i neke
  • Za zakletvu Titu ja spev'o sam stih
  • Ne spominjem proslost ni bitke daleke
  • Jer rodjen sam tek posle njih
  • Al zivot pred nama jos bitaka skriva
  • I preti nam preti ko duboki vir
  • Ja znam da nas ceka jos sto ofenziva
  • Jer moramo cuvati mir
  • Racunajte na nas
  • Sumnjaju neki da nosi nas pogresan tok
  • Jer slusamo ploce i sviramo rock
  • Al' negde u nama je bitaka plam
  • I kazem vam sta dobro znam
  • Racunajte na nas
  • U nama je sudbina buducih dana
  • I neki se mozda i plase za nju
  • Kroz vene nam tece krv partizana
  • Racunajte na nas
  • Racunajte na nas
Put u Kumrovec
  • Oživi misao, putevi bježe,
  • Zagorje pjeva: kaj,
  • i srce igra, pjesmu doseže:
  • je li to Gupčev kraj?
  • Sutla vijuga: modra tkanica,
  • zar je to Tahijev dvor?
  • Gle, preko šuma i oranica
  • zamak gleda odozgor.
  • Odmiče cesta, ljepota dana,
  • i jesen sva od svile
  • miriše njiva zaorana
  • i jata ptica krile.
  • "O lijepa naša..." slova sjaju,
  • s kamena stih nas zove,
  • himna se rodila u ovom kraju,
  • da, himna zemlje ove,
  • Jurimo, jurimo, Kumrovec, eno,
  • pred nama kao na dlanu;
  • mašemo rukom uzbuđeno,
  • a riječi ućute, stanu.
  • I onda tišina: ožive slike,
  • stranice pjevaju, zbore,
  • promiču tako dani i bitke
  • kroz naše krvave gore
  • I dok čitamo sa zida slova:
  • "Ovdje se rodio Tito";
  • golub slijeće sa starog krova
  • i kruži ponosito
  • Susjed je vajar iskles'o lik,i kruži ponosito
  • što nas sad gleda blago,
  • slobode naše to je spomenik
  • i sveg što nam je drago.
  • i sveg što nam je drago.
  • Uniđem pod krov, dodirnem rukom.
  • Uniđem kolijevka leži mala,.
  • priprosta zipka s drvenim lukom
  • Maršala odnjihala!
  • I na ognjištu vatra se žari
  • ko simbol misli žive,
  • pucketa tiho i ko da zari
  • juriše i ofanzive.
  • O gori vatro, vječno, žarko
  • kao misao Tita,
  • i svijetli toplo ko sunce jarko
  • i budi uzorita
  • U tvome sjaju nek se rode
  • i nove naše snage,
  • i nek nas i dalje cilju vode
  • i zastave crvene, drage!
bolna lezi omladinka Mara
Nema zapisa.
Izvori informacija
Nema zapisa.
Informacije
  • Za pisanje bloga kao informacije uglavnom koristim objavljene tekstove sa neta ili iz knjiga sa tematikom iz perioda stvaranja JUGOSLAVIJE , Neki tekstovi su obradjeni a neki objavljeni originalno
Blog
četvrtak, lipanj 7, 2012
SERGEJ SEMJONOVIC BIRJUZOV  (1904-1964) sovjetski marsal, Heroj Sovjetskog Saveza i narodni heroj Jugoslavije.

Rodjen je 21. avgust 1904. godine u Skopinu, u provinciji Rjazan. Bio je clan Komunisticka partija Sovjetskog Saveza od 1926. godine. Sa 18 godina je stupio u Crvenu armiju, i u njoj je napredovao, postavsi komandir bataljona pre nego sto je otisao na Vojnu akademiju "Frunze" 1934. godine. Diplomirao je 1937, nakon cega je postao nacelnik staba streljacke divizije. Godine 1939 je postao sef operacija za Harkovski vojni okrug, sto je duznost na kojoj je bio do avgusta 1939., nakon cega je postao komandant 132. streljacke divizije.

Birjuzov je komandovao ovom jedinicom naredne tri godine, sto je retkost medju sovjetskim generalima, posebno za vreme Drugog svetskog rata. Sovjetski generali su retko bili na jednoj komandnoj duznosti duze od nekoliko meseci. Birjuzovljeva jedinica je bila deo Jugozapadnog i Brijanskog fronta. Birjuzov je smatran dobrim komandirom divizije. Cesto je licno vodio diviziju u bitku. Tokom prve godine operacije Barbarosa (jun 1941.), Birjuzov je ranjen cak pet puta, od cega dva puta prilicno ozbiljno. Aprila 1942. je postavljen za nacelnika staba 48. armije, koja je bila deo Brijanskog fronta. Komandovao je ovom jedinicom do novembra 1942, kada je postao nacelnik staba Druge gardijske armije. Na ovoj duznosti je bio do aprila 1943. godine, pomagavsi u vodjenju ove mocne formacije tokom operacije Saturn, kada je Druga gardijska pomogla u slamanju nemacke Seste armije, nakon sto su Nemci bili opkoljeni tokom Staljingradske bitke.

Aprila 1943. godine, Birjuzov je postavljen za nacelnika staba Juznog fronta, kao vredan pomocnik komandiru fronta, Fjodoru Tolbuhinu. Juzni front je 20. oktobra 1943. preimenovan u Cetvrti ukrajinski front. Birjuzov je ostao nacelnik staba do maja 1944. godine, kada je premesten u Treci ukrajinski front, zajedno sa Tolbuhinom. Oktobra 1944, Birjuzov je premesten u komandu 37. armije, koja je bila deo Treceg ukrajinskog fronta. Na ovoj duznosti je bio do maja 1946. godine. Na ovim komandnim duznostima, Birjuzov je pomogao u planiranju i sprovodjenju akcija za izbacivanje svih nemackih trupa iz Ukrajine, a zatim i akcija za oslobodjenje Bugarske i Jugoslavije.

Nakon ovih komandnih duznosti, Birjuzov je postavljen za sefa Sovjetske vojne misije u Bugarskoj. Na ovoj duznosti je bio do 1947. godine. Izmedju 1947. i 1955, Birjuzov je bio na brojnim komandnim duznostima, ali se ni na jednoj nije duze zadrzao. U cin marsala Sovjetskog Saveza unapredjen je 11. marta 1955. godine.

Izmedju aprila 1955. i aprila 1962. godine, komandovao je Strateskim raketnim snagama, a 1963. je postao nacelnik Generalstaba. Bio je clan Centralog komiteta KPSS-a i deputat Vrhovnog sovjeta SSSR-a.

Poginuo je 19. oktobra 1964. godine, kada je njegov avion, kojim je posao na dvadesetogodisnjicu oslobodjenja Beograda, udario u planinu Avalu. Urna sa njegovim pepelom je sahranjena u Kremlju.

Za Heroja Sovjetskog Saveza proglasen je 1. februara, 1958, a za narodnog heroja Jugoslavije oktobra 1964. godine.

titanik @ 20:03 |Komentiraj | Komentari: 0