Druze Tito mi ti se kunemo
  • Godine su prosle pune muka.
  • Ginulo se za slobodu nijemo.
  • Ili s pjesmom umesto jauka,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Veselje se siri na sve strane,
  • sad slobodno po zemlji idemo.
  • Al' velike pamticemo dane,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Praznik s'lazi na ulice
  • u oblake da letimo smjelo.
  • Nase pjesme zli neka se plase.
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
racunajte na nas
  • U ime svih nas iz pedeset i neke
  • Za zakletvu Titu ja spev'o sam stih
  • Ne spominjem proslost ni bitke daleke
  • Jer rodjen sam tek posle njih
  • Al zivot pred nama jos bitaka skriva
  • I preti nam preti ko duboki vir
  • Ja znam da nas ceka jos sto ofenziva
  • Jer moramo cuvati mir
  • Racunajte na nas
  • Sumnjaju neki da nosi nas pogresan tok
  • Jer slusamo ploce i sviramo rock
  • Al' negde u nama je bitaka plam
  • I kazem vam sta dobro znam
  • Racunajte na nas
  • U nama je sudbina buducih dana
  • I neki se mozda i plase za nju
  • Kroz vene nam tece krv partizana
  • Racunajte na nas
  • Racunajte na nas
Put u Kumrovec
  • Oživi misao, putevi bježe,
  • Zagorje pjeva: kaj,
  • i srce igra, pjesmu doseže:
  • je li to Gupčev kraj?
  • Sutla vijuga: modra tkanica,
  • zar je to Tahijev dvor?
  • Gle, preko šuma i oranica
  • zamak gleda odozgor.
  • Odmiče cesta, ljepota dana,
  • i jesen sva od svile
  • miriše njiva zaorana
  • i jata ptica krile.
  • "O lijepa naša..." slova sjaju,
  • s kamena stih nas zove,
  • himna se rodila u ovom kraju,
  • da, himna zemlje ove,
  • Jurimo, jurimo, Kumrovec, eno,
  • pred nama kao na dlanu;
  • mašemo rukom uzbuđeno,
  • a riječi ućute, stanu.
  • I onda tišina: ožive slike,
  • stranice pjevaju, zbore,
  • promiču tako dani i bitke
  • kroz naše krvave gore
  • I dok čitamo sa zida slova:
  • "Ovdje se rodio Tito";
  • golub slijeće sa starog krova
  • i kruži ponosito
  • Susjed je vajar iskles'o lik,i kruži ponosito
  • što nas sad gleda blago,
  • slobode naše to je spomenik
  • i sveg što nam je drago.
  • i sveg što nam je drago.
  • Uniđem pod krov, dodirnem rukom.
  • Uniđem kolijevka leži mala,.
  • priprosta zipka s drvenim lukom
  • Maršala odnjihala!
  • I na ognjištu vatra se žari
  • ko simbol misli žive,
  • pucketa tiho i ko da zari
  • juriše i ofanzive.
  • O gori vatro, vječno, žarko
  • kao misao Tita,
  • i svijetli toplo ko sunce jarko
  • i budi uzorita
  • U tvome sjaju nek se rode
  • i nove naše snage,
  • i nek nas i dalje cilju vode
  • i zastave crvene, drage!
bolna lezi omladinka Mara
Nema zapisa.
Izvori informacija
Nema zapisa.
Informacije
  • Za pisanje bloga kao informacije uglavnom koristim objavljene tekstove sa neta ili iz knjiga sa tematikom iz perioda stvaranja JUGOSLAVIJE , Neki tekstovi su obradjeni a neki objavljeni originalno
Blog - kolovoz 2012
četvrtak, kolovoz 23, 2012
Jara Ribnikar, književnica, publicista i prevodilac (Hradec Kralove, 23.8.1912 - Beograd, 30.4.2007)

Rođena je 23. avgusta 1912. godine u Hradecu Kralove, u Čehoslovačkoj. Radničkom pokretu je pristupa 1939. godine.
Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, 1941. godine izvesno vreme je vršila kurirsku službu za Centralni komitet Komunističke partije Jugoslavije. Zajedno sa mužem Vladislavom radila na „Informativnom biltenu“. U Narodnooslobodilačkoj borbi učestvovala je od 1941. godine, maja 1943. godine, prešla je na oslobođenu teritoriju. Bila u agenciji TANJUG, od njenog osnivanja 1943. godine.
Bila je predsednik Udruženja književnika Srbije i poslanik Veća naroda Savezne skupštine SFRJ. Dobitnica je Sedmojulske nagrade, Nagrade Ivan Goran Kovačić, nagrade „Foruma“ i nagrade Udruženja književnika Srbije.
Umrla 30. aprila 2007. godine u Beogradu u bolnici „Dr Dragiša Mišović“. Njen sin je Darko Ribnikar.
Napisala je knjigu memoarske proze „Život i priča“ u pet tomova i nekoliko romana.
Nosilac je Partizanske spomenice 1941.i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su - Orden Republike sa zlatnim vencem, Orden bratstva i jedinstva i Orden za hrabrost.
titanik @ 19:38 |Komentiraj | Komentari: 0
utorak, kolovoz 14, 2012
Rodjen je 1925. godine kod Prijedora. U NOB stupio 1942. godine.  U bici na Sutjesci obolio  od tifusa. Tu je zarobljen i odveden u njemacki logor kod  Lajpciga, gdje je docekao kraj rata.

titanik @ 20:00 |Komentiraj | Komentari: 0