Druze Tito mi ti se kunemo
  • Godine su prosle pune muka.
  • Ginulo se za slobodu nijemo.
  • Ili s pjesmom umesto jauka,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Veselje se siri na sve strane,
  • sad slobodno po zemlji idemo.
  • Al' velike pamticemo dane,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Praznik s'lazi na ulice
  • u oblake da letimo smjelo.
  • Nase pjesme zli neka se plase.
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
racunajte na nas
  • U ime svih nas iz pedeset i neke
  • Za zakletvu Titu ja spev'o sam stih
  • Ne spominjem proslost ni bitke daleke
  • Jer rodjen sam tek posle njih
  • Al zivot pred nama jos bitaka skriva
  • I preti nam preti ko duboki vir
  • Ja znam da nas ceka jos sto ofenziva
  • Jer moramo cuvati mir
  • Racunajte na nas
  • Sumnjaju neki da nosi nas pogresan tok
  • Jer slusamo ploce i sviramo rock
  • Al' negde u nama je bitaka plam
  • I kazem vam sta dobro znam
  • Racunajte na nas
  • U nama je sudbina buducih dana
  • I neki se mozda i plase za nju
  • Kroz vene nam tece krv partizana
  • Racunajte na nas
  • Racunajte na nas
Put u Kumrovec
  • Oživi misao, putevi bježe,
  • Zagorje pjeva: kaj,
  • i srce igra, pjesmu doseže:
  • je li to Gupčev kraj?
  • Sutla vijuga: modra tkanica,
  • zar je to Tahijev dvor?
  • Gle, preko šuma i oranica
  • zamak gleda odozgor.
  • Odmiče cesta, ljepota dana,
  • i jesen sva od svile
  • miriše njiva zaorana
  • i jata ptica krile.
  • "O lijepa naša..." slova sjaju,
  • s kamena stih nas zove,
  • himna se rodila u ovom kraju,
  • da, himna zemlje ove,
  • Jurimo, jurimo, Kumrovec, eno,
  • pred nama kao na dlanu;
  • mašemo rukom uzbuđeno,
  • a riječi ućute, stanu.
  • I onda tišina: ožive slike,
  • stranice pjevaju, zbore,
  • promiču tako dani i bitke
  • kroz naše krvave gore
  • I dok čitamo sa zida slova:
  • "Ovdje se rodio Tito";
  • golub slijeće sa starog krova
  • i kruži ponosito
  • Susjed je vajar iskles'o lik,i kruži ponosito
  • što nas sad gleda blago,
  • slobode naše to je spomenik
  • i sveg što nam je drago.
  • i sveg što nam je drago.
  • Uniđem pod krov, dodirnem rukom.
  • Uniđem kolijevka leži mala,.
  • priprosta zipka s drvenim lukom
  • Maršala odnjihala!
  • I na ognjištu vatra se žari
  • ko simbol misli žive,
  • pucketa tiho i ko da zari
  • juriše i ofanzive.
  • O gori vatro, vječno, žarko
  • kao misao Tita,
  • i svijetli toplo ko sunce jarko
  • i budi uzorita
  • U tvome sjaju nek se rode
  • i nove naše snage,
  • i nek nas i dalje cilju vode
  • i zastave crvene, drage!
bolna lezi omladinka Mara
Nema zapisa.
Izvori informacija
Nema zapisa.
Informacije
  • Za pisanje bloga kao informacije uglavnom koristim objavljene tekstove sa neta ili iz knjiga sa tematikom iz perioda stvaranja JUGOSLAVIJE , Neki tekstovi su obradjeni a neki objavljeni originalno
Blog - lipanj 2012
nedjelja, lipanj 24, 2012
Stab divizije sa pomocnim sluzbama i pratecim jedinicama u bici na Sutjesci brojao je  205 boraca. Od kojih je bilo  175 muskaraca i 30 zena. Do  kraja rata poginulo je 18 boraca.

Diviziju   su cinili

 62 radnici

81 poljoprivrednik

12 ucenika

 9 studenata

 2 apsolventi

 2 ucitelja

 6 ljekara,

2 inzinjeri,

1 pravnik

1 agronom

 2 tehnicari

 4 sluzbenika

 1 knjizevnik,

1 publicist

 1 novinar

 2 oficira

 3 podoficiri

 1 pitomac

 1 svestenik

 1 hodza,

1 bogoslov

 1 trgovac

 8 domacice.

Godina rodjenja utvrdjena je za 194 borca. Ot toga: 103 ili 52% bili su mladji od 25 godina, a 10 ili 5% stariji od 40 godina.

U vrijeme bitke na Sutjesci 88 su bili clanovi KPJ a 24 clanovi SKOJ-a, ukupno 112 ili 55% politicki organizovanih. Od toga 18 predratnih clanova KPJ.

Cetiri su odlikovana Ordenom narodnog heroja, 3 su spanski borci, 3 delegati I, a 3 delegati II zasjedanja AVNOJ-a

titanik @ 07:59 |Komentiraj | Komentari: 0
petak, lipanj 15, 2012
U toku bitke na Sutjesci, u sklopu Centralne bolnice  bili su borci koji su bili stalni pripadnici  Centralne bolnice, bolesni i ranjeni borci drugih jedinica.

Ukupno  ih je bilo  698 (428 muskaraca i 270 zena).

U toku bitke poginulo je 343, a do kraja rata još 25.

Socijalni sastav:

122 radnici,

371 zemljoradnici

 85 đaci

 25 studenti

1 učitelj

6 profesori,

15 ljekari

 1 pravnik

 1 tehnicar,

14 sluzbenici,

1 knjizevnik,

2 oficiri,

3 podoficiri,

1 pitomac,

1 zandar,

1 trgovac,

40 domacice i

osmero djece

 Teritorijalna pripadnost:

263 iz Bosne i Hercegovine,

90 iz Crne Gore,

 317 iz

Hrvatske,

25 iz Srbije,

 2 iz Slovenije i

1 neutvrđeno.

Godina rodjenja utvrdjena je za ukupno 636 boraca. Od toga 427, ili 67%, bili su mladji od 25 godina, a 22, ili 3%, stariji od 40 godina.

U vrijeme bitke na Sutjesci 182 su bili clanovi KPJ i 115 clanovi SKOJ-a, ukupno 297, ili 42%, politicki organizovanih. Od toga 35 predratnih clanova KPJ.

Cetiri su odlikovani Ordenom  narodnog heroja, a 4 su spanski borci

titanik @ 19:30 |Komentiraj | Komentari: 0
srijeda, lipanj 13, 2012
U bici na Sutjesci, u sastavu Operativne grupe divizija NOVJ, učestvovalo je 16  proleterskih i udarnih brigada iz raznih krajeva Jugoslavije

dvije iz Srbije,

dvije iz Crne Gore,

jedna iz Sandžaka, j

edna iz Hercegovine,

 dvije iz Istočne Bosne,

dvije iz Bosanske Krajine,

tri iz Dalmacije i

 tri sa Banije.

 Grupu sa ranjenicima i bolesnicima Centralne bolnice, cinilo je 22148 boraca od kojih je bilo 19265 muškaraca i 2883 žene. Ti podaci zasnivaju se na utvrđenim imenima boraca koji su učestvovali u bici na Sutjesci.  Bitka je trajala mjesec dana. U njoj je poginulo 7543 borca tj 6946 muškaraca i 597 žena, od kojih 352 bolničarke.  Do kraja rata  poginulo je još 3149.

 Socijalni sastav:

13695 zemljoradnii

5165 radnici,

1572 đaci,

367 studenti,

10 apsolventi,

 97 učitelji,

40 profesori srednjih škola,

4 profesori fakulteta,

52 ljekari,

25 inžinjeri,

89 pravnici,

2 arhitekti,

4 geometri,

2  farmaceuti,

2 veterinari,

6 agronomi,

14 književnici i publicisti,

 8 novinari,

8 akademski slikari,

4 dramski umetnici,

2 muzičari,

48 tehničari,

302 službenici,

57 oficiri,

139 podoficiri,

29 pitomci,

1 pilot,

33 žandari,

10 sveštenici,

8 bogoslovi,

31 trgovac,

6 ugostitelji,

302 domaćice i

14 djece do sedam godina.

 Teritorijalna pripadnost:

 8293 iz Bosne i Hercegovine,

 3337 iz Crne Gore,

 8925 iz Hrvatske (od toga:

5195 iz Dalmacije,

733 iz Kninske Krajine,

2179 sa Banije,

256 sa Korduna i

 329 iz Like,

1492 iz Srbije (od toga: 131 iz Vojvodine i 13 sa Kosova i

Metohije),

21 iz Makedonije,

19 iz Slovenije,

38 iz inostranstva i

22 neutvrđeno.

 Godina rođenja utvrđena je za ukupno 21132 borca. Od toga: 14245 ili 67% bili su mlađi od 25 godina, a 785 ili 4% stariji od 40 godina.

 Za 6610 boraca utvrđeno je da su u vrijeme bitke na Sutjesci bili članovi KPJ i 4065 članovi SKOJ-a, ukupno 10675 ili 48% politički organizovanih. Od toga 755 predratni članovi KPJ.

 Za narodne heroje proglašeno je 258 boraca i starešina, 20 su španski borci, 42 delegati na Prvom i 70 delegati na Drugom zasjedanju AVOJ-a.

 

UKAZ

o odlikovanju brigada koje su učestvovale u herojskoj bici na Sutjesci

P r e d s e d n i k

Federativne Narodne Republike Jugoslavije

Na osnovu člana 71 tačke 6 Ustavnog zakona i člana 4 Zakona o odlikovanjima

odlučuje da se za izvanredne junačke podvige u kojima su se istakli borci i rukovodioci

u herojskoj bici na Sutjesci

O d l i k u j u

Ordenom narodnog heroja

1. Prva proleterska narodnooslobodilačka udarna brigada

2. Druga proleterska narodnooslobodilčka udarna brigada

3. Treća proleterska (krajiška) narodnooslobodilačka udarna brigada

4. Treća proleterska narodnooslobodilačka udarna brigada (sandžačka)

5. Druga proleterska (dalmatinska) narodnooslobodilačka udarna brigada

6. Sedma narodnooslobodilačka brigada

7. Osma narodnooslobodilačka brigada

8. Šesnaesta narodnooslobodilačka udarna brigada

9. Peta proleterska narodnooslobodilačka (crnogorska) brigada

10. Prva majevička narodnooslobodilačka udarna brigada

11. Šesta proleterska narodnooslobodilačka partizanska udarna (istočnobosanska)

brigada

12. Deseta hercegovačka narodnooslobodilačka udarna brigada

13. Sedma krajiška narodnooslobodilačka udarna brigada

14. Četvrta proleterska narodnooslobodilačka udarna brigada

15. Prva dalmatinska narodnooslobodilačka udarna brigada

16. Treća narodnooslobodilačka partizanska dalmatinska udarna brigada

3. jula 1958. god. Predsednik Republike

u Beogradu Josip Broz Tito

titanik @ 23:08 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
nedjelja, lipanj 10, 2012
Darinka Radovic (1896 - 1943) zemljoradnica, aktivistkinja NOP i narodni heroj Jugoslavije.

Rodjena je 6. januara 1896. godine u selu Kloki kod, Natalinaca, a od udaje zivjela je u selu Rajkovcu, kod Topole.

Nikada se nije bavila politikom, niti je pripadala politickim pokretima i organizacijama.

Udala se poslije I svjetskog rata, i do 1942. god. i zivjela je nezapazeno i skromno, sa svojom porodicom.

Bavila se domacinstvom i zemljoradnjom. Njen muz Vojislav zarobljen je, kao vojnik Jugoslovenske kraljevske vojske, aprila 1941. god. i odveden u zarobljenistvo u Njemacku. Darinka je ostala, nezasticena, s dvije kcerke Radmilom i Stankom.

1942. god. u njenu kucu poceli su da svracaju partizani, da se okrepe i nahrane, a kasnije i da se ranjeni i bolesni borci lijece, ili odmore. Pocela je, prvo, da im daje pomoc, utociste i zastitu iz plemenitih i ljudskih pobuda.

Kasnije su ona i njene kceri vise saznale o ciljevima NOP, pa su pocele da pomazu partizane iz ubjedjenja.

Darinka je, kasnije, organizovala jos neke zene u selu da pletu dzempere i carape za partizane, da daju pomoc i na drugi nacin, sakupljanjem novca i sl. Njena kuca je uvijek bila sigurno skloniste ranjenim i bolesnim borcima, za vrijeme njihovog lijecenja.

Darinka je cesto, kao kurir, odlazila u susjedna sela, odnosila i donosila poruke i razne druge materijale. U njenu kucu su, pored ranjenih i bolesnih, navracali i partizanski kuriri, istaknuti rukovodioci i organizatori NOB u Srbiji.

Kada su cetnici izvjesno vrijeme ovladali njenim krajem i okolnim selima, a nesto su saznali, ili posumnjali, o njenoj aktivnosti i aktivnosti njenih kceri, kao i to da izdrzavaju i lijece bolesne i ranjene partizane, iznenada su, u noci 23.05.1943. god, upali u njenu kucu i izvrsili pretres. Pretresom nisu otkrili nista sumnjivo. Te noci, u zemunici se krio ranjeni partizan. Cetnici su trazili od Darinke i njenih kceri da otkriju zemunicu i ranjenog partizana.

One su, sve tri, odricale da zemunica i ranjenik uopste postoje. Cetnici su ih vezali i odveli u

crkveno dvoriste, gdje su ih tukli i trazili da kazu gdje je zemunica, ranjeni partizan i ko iz sela saradjuje s partizanima. One su poricale da znaju bilo sta o tome.

Cetnici su onda poceli da muce najmladju kcer, cetrnaestogodisnju Stanku, nadajuci se da ce ona priznati. Devojcica je cutala.

Cetnici su trazili od Darinke da prizna, preteci da ce je zaklati cerku. Darinka je cutala. Onda su  pred majkom i starijom sestrom zaklali malu Stanku, koja se branila vristeci i rukama se hvatala za ostru kamu. Pala je mrtva sa isecenim dlanovima.

Darinka je i dalje cutala. Onda su poceli da kolju stariju kcerku Radmilu. Dvadesetogodisnja Radmila je, prerezanog grla, pala pred noge vezane majke. Na kraju su cetnici zaklali i Darinku.

Odlukom predsjednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 9.10.1953. god, proglasena je za narodnog heroja.

titanik @ 06:08 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
četvrtak, lipanj 7, 2012
SERGEJ SEMJONOVIC BIRJUZOV  (1904-1964) sovjetski marsal, Heroj Sovjetskog Saveza i narodni heroj Jugoslavije.

Rodjen je 21. avgust 1904. godine u Skopinu, u provinciji Rjazan. Bio je clan Komunisticka partija Sovjetskog Saveza od 1926. godine. Sa 18 godina je stupio u Crvenu armiju, i u njoj je napredovao, postavsi komandir bataljona pre nego sto je otisao na Vojnu akademiju "Frunze" 1934. godine. Diplomirao je 1937, nakon cega je postao nacelnik staba streljacke divizije. Godine 1939 je postao sef operacija za Harkovski vojni okrug, sto je duznost na kojoj je bio do avgusta 1939., nakon cega je postao komandant 132. streljacke divizije.

Birjuzov je komandovao ovom jedinicom naredne tri godine, sto je retkost medju sovjetskim generalima, posebno za vreme Drugog svetskog rata. Sovjetski generali su retko bili na jednoj komandnoj duznosti duze od nekoliko meseci. Birjuzovljeva jedinica je bila deo Jugozapadnog i Brijanskog fronta. Birjuzov je smatran dobrim komandirom divizije. Cesto je licno vodio diviziju u bitku. Tokom prve godine operacije Barbarosa (jun 1941.), Birjuzov je ranjen cak pet puta, od cega dva puta prilicno ozbiljno. Aprila 1942. je postavljen za nacelnika staba 48. armije, koja je bila deo Brijanskog fronta. Komandovao je ovom jedinicom do novembra 1942, kada je postao nacelnik staba Druge gardijske armije. Na ovoj duznosti je bio do aprila 1943. godine, pomagavsi u vodjenju ove mocne formacije tokom operacije Saturn, kada je Druga gardijska pomogla u slamanju nemacke Seste armije, nakon sto su Nemci bili opkoljeni tokom Staljingradske bitke.

Aprila 1943. godine, Birjuzov je postavljen za nacelnika staba Juznog fronta, kao vredan pomocnik komandiru fronta, Fjodoru Tolbuhinu. Juzni front je 20. oktobra 1943. preimenovan u Cetvrti ukrajinski front. Birjuzov je ostao nacelnik staba do maja 1944. godine, kada je premesten u Treci ukrajinski front, zajedno sa Tolbuhinom. Oktobra 1944, Birjuzov je premesten u komandu 37. armije, koja je bila deo Treceg ukrajinskog fronta. Na ovoj duznosti je bio do maja 1946. godine. Na ovim komandnim duznostima, Birjuzov je pomogao u planiranju i sprovodjenju akcija za izbacivanje svih nemackih trupa iz Ukrajine, a zatim i akcija za oslobodjenje Bugarske i Jugoslavije.

Nakon ovih komandnih duznosti, Birjuzov je postavljen za sefa Sovjetske vojne misije u Bugarskoj. Na ovoj duznosti je bio do 1947. godine. Izmedju 1947. i 1955, Birjuzov je bio na brojnim komandnim duznostima, ali se ni na jednoj nije duze zadrzao. U cin marsala Sovjetskog Saveza unapredjen je 11. marta 1955. godine.

Izmedju aprila 1955. i aprila 1962. godine, komandovao je Strateskim raketnim snagama, a 1963. je postao nacelnik Generalstaba. Bio je clan Centralog komiteta KPSS-a i deputat Vrhovnog sovjeta SSSR-a.

Poginuo je 19. oktobra 1964. godine, kada je njegov avion, kojim je posao na dvadesetogodisnjicu oslobodjenja Beograda, udario u planinu Avalu. Urna sa njegovim pepelom je sahranjena u Kremlju.

Za Heroja Sovjetskog Saveza proglasen je 1. februara, 1958, a za narodnog heroja Jugoslavije oktobra 1964. godine.

titanik @ 20:03 |Komentiraj | Komentari: 0
subota, lipanj 2, 2012
Rodjen je 1898. godine u selu Okruglo u blizini Rogatice; zemljoradnik; clan KPJ od 1939. godine; u NOB stupio 1941. godine. Nekoliko godina prije Drugog svjetskog rata Camil je poceo saradjivati s komunistickim aktivistima u rogatickom kraju. Bio je poznat kao ugledan i vrijedan domacin, skroman i nesebican covjek. Skolovao je i politicki uzdigao sinove Rasima i Ragiba, dva prekaljena prvoborca Revolucije. U julu 1941. godine sa dvojicom svojih sinova prikljucio se grupi boraca koja je pod rukovodstvom prvoborca Danila DJokica pocela djelovati na podrucju Sjemeca u rogatickom kraju. Medjutim, uskoro su se Camil i njegova dva sina ukljucili u partizanske jedinice na Romaniji. Poslije oslobodjenja Rogatice u oktobru 1941. godine, Camil je kao politicki rukovodilac djelovao pri komandi mjesta u Rogatici. Medjutim, krajem 1941. godine Camil je stupio u Muslimanski partizanski bataljon, koji se u to vrijeme nalazio na podrucju Varesa. Za vrijeme Pete neprijateljske ofanzive Camil se nalazio na duznosti komesara bolnice i drugih dijelova staba Seste istocnobosanske brigade. U tim teskim danima Camil je hrabro istrajavao u vrsenju svojih duznosti, gdje je u odsutnom trenutku opkoljen i ubijen. U toku rata 1941-1945. godine od neprijatelja je stradalo sest clanova njegove porodice.

titanik @ 07:54 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare