Druze Tito mi ti se kunemo
  • Godine su prosle pune muka.
  • Ginulo se za slobodu nijemo.
  • Ili s pjesmom umesto jauka,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Veselje se siri na sve strane,
  • sad slobodno po zemlji idemo.
  • Al' velike pamticemo dane,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Praznik s'lazi na ulice
  • u oblake da letimo smjelo.
  • Nase pjesme zli neka se plase.
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
racunajte na nas
  • U ime svih nas iz pedeset i neke
  • Za zakletvu Titu ja spev'o sam stih
  • Ne spominjem proslost ni bitke daleke
  • Jer rodjen sam tek posle njih
  • Al zivot pred nama jos bitaka skriva
  • I preti nam preti ko duboki vir
  • Ja znam da nas ceka jos sto ofenziva
  • Jer moramo cuvati mir
  • Racunajte na nas
  • Sumnjaju neki da nosi nas pogresan tok
  • Jer slusamo ploce i sviramo rock
  • Al' negde u nama je bitaka plam
  • I kazem vam sta dobro znam
  • Racunajte na nas
  • U nama je sudbina buducih dana
  • I neki se mozda i plase za nju
  • Kroz vene nam tece krv partizana
  • Racunajte na nas
  • Racunajte na nas
Put u Kumrovec
  • Oživi misao, putevi bježe,
  • Zagorje pjeva: kaj,
  • i srce igra, pjesmu doseže:
  • je li to Gupčev kraj?
  • Sutla vijuga: modra tkanica,
  • zar je to Tahijev dvor?
  • Gle, preko šuma i oranica
  • zamak gleda odozgor.
  • Odmiče cesta, ljepota dana,
  • i jesen sva od svile
  • miriše njiva zaorana
  • i jata ptica krile.
  • "O lijepa naša..." slova sjaju,
  • s kamena stih nas zove,
  • himna se rodila u ovom kraju,
  • da, himna zemlje ove,
  • Jurimo, jurimo, Kumrovec, eno,
  • pred nama kao na dlanu;
  • mašemo rukom uzbuđeno,
  • a riječi ućute, stanu.
  • I onda tišina: ožive slike,
  • stranice pjevaju, zbore,
  • promiču tako dani i bitke
  • kroz naše krvave gore
  • I dok čitamo sa zida slova:
  • "Ovdje se rodio Tito";
  • golub slijeće sa starog krova
  • i kruži ponosito
  • Susjed je vajar iskles'o lik,i kruži ponosito
  • što nas sad gleda blago,
  • slobode naše to je spomenik
  • i sveg što nam je drago.
  • i sveg što nam je drago.
  • Uniđem pod krov, dodirnem rukom.
  • Uniđem kolijevka leži mala,.
  • priprosta zipka s drvenim lukom
  • Maršala odnjihala!
  • I na ognjištu vatra se žari
  • ko simbol misli žive,
  • pucketa tiho i ko da zari
  • juriše i ofanzive.
  • O gori vatro, vječno, žarko
  • kao misao Tita,
  • i svijetli toplo ko sunce jarko
  • i budi uzorita
  • U tvome sjaju nek se rode
  • i nove naše snage,
  • i nek nas i dalje cilju vode
  • i zastave crvene, drage!
bolna lezi omladinka Mara
Nema zapisa.
Izvori informacija
Nema zapisa.
Informacije
  • Za pisanje bloga kao informacije uglavnom koristim objavljene tekstove sa neta ili iz knjiga sa tematikom iz perioda stvaranja JUGOSLAVIJE , Neki tekstovi su obradjeni a neki objavljeni originalno
Blog - prosinac 2012
ponedjeljak, prosinac 3, 2012
Rođen je 23. novembra 1893. godine u selu Svračkovo, kod Užičke Požege. U Prvom svjetskom ratu borio se u srpskoj vojsci. Poslije rata vratio se u svoje selo i bavio se kamenorezačkim zanatom. Postao je član Komunističke partije Jugoslavije, a zatim i član Mjesnog komiteta KPJ u Užičkoj Požegi. Patrijsko-političkom djelatnošću naročito se istakao poslije 1938. godine, kada je partijski rad u srezu naglo oživio.

U NOB stupio je jula 1941. godine, zajedno sa svoja tri sina. Kada je, 1. marta 1942. godine, u Čajniču formirana Druga proleterska udarna brigada postavljen je za zajmenika komandanta I bataljona. Prilikom napada II proleterske udarne brigade na italijanski garnizon u Čajniču, u noći između 30. aprila i 1. maja 1942. godine, uletio je u italijanski bunker, uhvatio pušku za cijev i kundakom ubio nekoliko zaprepašćenih italijanskih vojnika.

Poginuo je u III neprijateljskoj ofanzivi, 12. juna 1942. godine, na Živnju, severno od Gacka, u borbi protiv Italijana i četnika, koja je trajala cijele noći. U svitanje se bataljon morao povući, jer je ostao bez municije. Petar Leković je zastao da golim rukama odvaljuje stenje, otiskuje ga na neprijateljske vojnike i štiti odstupnicu bataljonu, koji se povlačio uz brdo. Izrešetan je kuršumima neprijatelja u trenutku kada je odvaljivao poslednju stenu, da bi je otisnuo na neprijatelja.

Marta 1942. godine, još za života, odlukom Vrhovnog štaba NOP i DVJ, proglašen je za prvog narodnog heroja Jugoslavije. U „Biltenu Vrhovnog štaba“ broj 14-15 (za februar i mart 1942) o proglašenju Petra Lekovića za narodnog heroja piše:

„Po odluci Centralnog komiteta Komunističke partije Jugoslavije, a na predlog Vrhovnog štaba NOP i DV Jugoslavije daje se naziv narodnog heroja zameniku komandanta u jednom bataljonu Druge proleterske NOU brigade, drugu Petru Lekoviću, koji je kroz čitavo vrijeme od devet meseci svoga učešća u borbi protiv okupatora u redovima partizana pokazao veliku hrabrost, požrtvovanost i odanost Narodnooslobodilačkoj borbi, i u kojoj je počinio više junačkih podviga.

titanik @ 21:44 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare