Druze Tito mi ti se kunemo
  • Godine su prosle pune muka.
  • Ginulo se za slobodu nijemo.
  • Ili s pjesmom umesto jauka,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Veselje se siri na sve strane,
  • sad slobodno po zemlji idemo.
  • Al' velike pamticemo dane,
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
  • Praznik s'lazi na ulice
  • u oblake da letimo smjelo.
  • Nase pjesme zli neka se plase.
  • Druze Tito mi ti se kunemo.
racunajte na nas
  • U ime svih nas iz pedeset i neke
  • Za zakletvu Titu ja spev'o sam stih
  • Ne spominjem proslost ni bitke daleke
  • Jer rodjen sam tek posle njih
  • Al zivot pred nama jos bitaka skriva
  • I preti nam preti ko duboki vir
  • Ja znam da nas ceka jos sto ofenziva
  • Jer moramo cuvati mir
  • Racunajte na nas
  • Sumnjaju neki da nosi nas pogresan tok
  • Jer slusamo ploce i sviramo rock
  • Al' negde u nama je bitaka plam
  • I kazem vam sta dobro znam
  • Racunajte na nas
  • U nama je sudbina buducih dana
  • I neki se mozda i plase za nju
  • Kroz vene nam tece krv partizana
  • Racunajte na nas
  • Racunajte na nas
Put u Kumrovec
  • Oživi misao, putevi bježe,
  • Zagorje pjeva: kaj,
  • i srce igra, pjesmu doseže:
  • je li to Gupčev kraj?
  • Sutla vijuga: modra tkanica,
  • zar je to Tahijev dvor?
  • Gle, preko šuma i oranica
  • zamak gleda odozgor.
  • Odmiče cesta, ljepota dana,
  • i jesen sva od svile
  • miriše njiva zaorana
  • i jata ptica krile.
  • "O lijepa naša..." slova sjaju,
  • s kamena stih nas zove,
  • himna se rodila u ovom kraju,
  • da, himna zemlje ove,
  • Jurimo, jurimo, Kumrovec, eno,
  • pred nama kao na dlanu;
  • mašemo rukom uzbuđeno,
  • a riječi ućute, stanu.
  • I onda tišina: ožive slike,
  • stranice pjevaju, zbore,
  • promiču tako dani i bitke
  • kroz naše krvave gore
  • I dok čitamo sa zida slova:
  • "Ovdje se rodio Tito";
  • golub slijeće sa starog krova
  • i kruži ponosito
  • Susjed je vajar iskles'o lik,i kruži ponosito
  • što nas sad gleda blago,
  • slobode naše to je spomenik
  • i sveg što nam je drago.
  • i sveg što nam je drago.
  • Uniđem pod krov, dodirnem rukom.
  • Uniđem kolijevka leži mala,.
  • priprosta zipka s drvenim lukom
  • Maršala odnjihala!
  • I na ognjištu vatra se žari
  • ko simbol misli žive,
  • pucketa tiho i ko da zari
  • juriše i ofanzive.
  • O gori vatro, vječno, žarko
  • kao misao Tita,
  • i svijetli toplo ko sunce jarko
  • i budi uzorita
  • U tvome sjaju nek se rode
  • i nove naše snage,
  • i nek nas i dalje cilju vode
  • i zastave crvene, drage!
bolna lezi omladinka Mara
Nema zapisa.
Izvori informacija
Nema zapisa.
Informacije
  • Za pisanje bloga kao informacije uglavnom koristim objavljene tekstove sa neta ili iz knjiga sa tematikom iz perioda stvaranja JUGOSLAVIJE , Neki tekstovi su obradjeni a neki objavljeni originalno
Blog - siječanj 2011
nedjelja, siječanj 30, 2011


Spomen-obilježje je postavljeno na Krekovima iznad Doline heroja (Tjentište), na mjestu na kome je, na čelu Treće udarne divizije, 13. juna 1943. godine, junački pao narodni heroj Sava Kovačević Mizara, legendarni partizanski komandant. I ovo, kao i Centralni spomenik i druga nova znamenja Sutjeske; spomen-obilježja na: Ozrenu, Dragoš-sedlu i Vidikovcu — poprištima velike bitke — djelo su poznatog beogradskog skulptora, profesora Miodraga Živkovića i predstavljaju trajno utemeljenje presudnih događaja i borbi u istoriju bitke na Sutjesci.

Likovno oblikovana trouglasta betonska forma, visoka tri i duga pet metara, "koja izranja iz zemlje i stremi u prostor, u slobodu" — simbolizuje proboj jedinica i njihov pokret. Kružna grobnica od crnog granita, oivičena zelenim pojasom i prstenom od bijelog i crvenog kamena — svjedok je pogibije heroja. Simbolički posmatrano, skulptorski elemenat predstavlja kolonu partizana u prodoru i "odslikava" dramatične i krvave trenutke proboja na Krekovima — tako, kao da trajno odzvanja Dolinom heroja eho proleterskog pokliča gorostasnog komandanta Save:

 

"Juriš proleteri! Naprijed, sokolovi!"

Vizuelno posmatrano, novi skulptorski elemenat na Krekovima, i umjetničkom vizijom i ostvarenjem, simbolizuje kolonu ratnika u prodoru, okrenutu Zelengori —ishodištu slobode. Epitaf, u stihovima narodne pjesme o slavnom komandantu, uklesan u mermeru, govori o velikoj i krvavoj bici Treće udarne divizije u njenom pokušaju proboja iz obruča:

Od krajne do mora

"Od krajine do mora zna ga zemlja svasvud se slavom pročuo komandant Sava. Što to huči Sutjeska krv pliva po njoj divizija Savina bije teški boj..."

Mermema ploča sa stihovima kolektivnog stvaraoca — boraca partizana učesnika bitke na Sutjesci, iskovanim poslije borbe u duhu novo-komponovanog narodnog melosa, rođenog u revolucionarnoj borbi, nalazi se na mjestu stare grobnice u sredini kružne travnate površine Na posebno skulptorski oblikovanoj bronzanoj formi, ispisan je tekst:

"PREDVODEĆI SVOJE BRIGADE, OVDJE JE U POSLJEDNJEM JURIŠU ZA PROBOJ NEPRIJATELJSKOG OBRUČA NA SUTJESCI, 13. JUNA 1943. GODINE, POGINUO KOMANDANT TREĆE UDARNE DIVIZIJE NARODN1 HEROJ SAVA KOVAČEVIĆ MIZARA." RANIJI SPOMENIK

Na istom prostoru je bio stari spomenik, podignut 13. juna 1951. godine. Otkriven je na osmogodišnjicu Savine pogibije i s neznatnim popravkama trajao punih 35 godina. Na njemu je pisalo:

13. VI 1943. 13. VI 1951.

"0d krajine do mora zna ga zemlja sva svud se slavom pročuo komandant Sava. Što to huči Sutjeska krv pliva po njoj divizija Savina bije teški boj. NA ČELU SVOJE JUNAČKE DIVIZIJE, U BORBI ZA SLOBODU 1 NEZAVISNOST I ČAST SVOJE DOMOVINE, NA OVOM MJESTU, PROBIJAJUĆI OBRUČ V NEPRIJATELJSKE OFANZIVE, JUNAČKI PADE NARODNI HEROJ SAVA KOVAČEVlĆ."

titanik @ 21:33 |Komentiraj | Komentari: 0
utorak, siječanj 25, 2011


Dolina heroja je memorijalni spomenik u nacionalnom parku Sutjeska. Nalazi se kod dela Tjentiste. Spomenik je posvecen bici na Sutjesci koja se odigrala na tom podrucju 1943. godine.

Kompleks cine:

  • Spomenik poginulim borcima. Postavljen je 1971.godine. ovo je rad kipara Miodraga Zivkovica. Ispred spomenika je kosturnica u kojoj je sahranjeno 3301 borac,
  •  Od 1964. do 1971 gradjen je Spomen- dom rad arhitekte Ranka Radovica. Od 1971. Do 1974. po ideji istoricara dr Dusana Plence i likovnom konceptu Krste Hegedusica unutrasnjost Spomen doma oslikana je freskama.
  • Kompleks se sastoji jos od 79 obiljezja od kojih se isticu;
o  Grob Save Kovacevica na Krekovima

o  Grob Nurije Pozderca na Dragos Sedlu

o  Mjesto gdje je Tito ranjen na Ozrenu

o  Spomen obiljezje II dalmatinskoj udarnoj brigadi na Donjim Barama.

o  Dpomenik IV proleterskoj udarnoj brigadi na Ljubinom grobu

o  Spomen obiljezje pogibije Ivana Gorana Kovacica  i dr, Sime Milosevica kod Vrbnice.

  • Cine ga i:
o    Omladinski centar sa Domom mladih

o    Sportski rekreativni centar sa vjestackim jezerom i terenima

o    hoteli „Sutjeska“ i „Mladost“

U izgradnji memorijalnog kompleksa aktivno je ucestvovala i omladina iz svih krajeva Jugoslavije na omladinskim radnim akcijama, od kojih je najpoznatija bila ORA „Sutjeska“ 1971. godine. Godine 1973. ovde je snimljen film „Sutjeska“, reditelja Stipe Delica, kojim je uz ucesce tada poznatih svjetskih glumaca, ekranizovana legendarna bitka.

titanik @ 06:33 |Komentiraj | Komentari: 1 | Prikaži komentare
srijeda, siječanj 19, 2011
Rodjen je 22. april 1917. godine u Mostaru. Potice iz ugledne trgovacke porodice Bajramage Bijedica, koja se 1915. godine doselila iz Gackog u Mostar. Bilo mu je tek nesto vise od godinu dana, kada mu je 1919. godine otac Adem umro od spanskog gripa. Tada je svu brigu o porodici preuzela njegova majka Zafira i stric Becir. Osnovnu skolu i gimnaziju zavrsio je u rodnom mjestu, a Pravni fakultet u Beogradu. Kao gimnazijalac bio je clan muslimanskog drustva „Gajret“ i postao je simpatizer revolucionarnog omladinskog pokreta,  kome se prikljucio tokom studija u Beogradu. Oktobra 1938. godine u Beogradu je primljen je u clanstvo SKOJ-a,  a decembra 1939. u Mostaru u clanstvo KPJ. U periodu od 1940. do 1941. godine bio je sekratar Oblasnog komiteta SKOJ-a za Hercegovinu.  Kao clan KPJ u Mostaru je hapsen cetiri puta. Za vrijeme II svjetskog rata, kao clan Partije aktivno je ucestvovao u Narodnooslobodilackom pokretu.  Na pocetku NOR-a  obavljao je duznost sekretara Mjesnog komiteta KPJ za Sarajevo. Posto je djelovao ilegalno,  poslije otkrica policije njegovog indentiteta morao je da pređe u drugu oblast, a duznost sekretara predao je Vladimiru Pericu Valteru, narodnom heroju. Zatim  je presao u istocnu Bosnu gdje je preuzeo duznost sekretara Okruznog komiteta KPJ za Semberiju i Posavinu, a potom sekretara Mjesnog komiteta KPJ za Tuzlu. Kao borac VI  proleterske istocnobosanske proleterske udarne brigade ucestvovao je u borbama tokom bitke na Sutjesci, u periodu od maja do juna 1943. godine. Svoju buducu suprugu Raziju Ferhatbegovic, upoznao je 1942. godine u oslobođenoj Foci. Dzemal i Razija imali su troje dece - Dragana, Azru i Milenka.Poslije oslobođenja Jugoslavije, 1945. godine, postao je generalni sekretar Vlade Narodne Republike Bosne i Hercegovine i pomocnik ministra unutrasnjih poslova. Godine 1948. godine prelazi na funkciju nacelnika Uprave za agitaciju i propagandu Centralnog komiteta Komunisticke partije Bosne i Hercegovine. Potom se vraca u Mostar gdje preuzima duznost sekretara Oblasnog komiteta KPJ za Hercegovinu i predsjednika mostarskog sreza. 1957. god. ponovo odlazi u Sarajevo i postaje clan Izvrsnog vijeca NR Bosne i Hercegovine i predsjednik Univerzitetskog savjeta. Pocetkom sesdesetih godina odlazi u Beograd gdje postaje clan Saveznog izvrsnog vijeca. Preuzeo je  resor zakonodavstva i organizacije vlasti, a potom sekretara Saveznog sekreterijata za rad. Istovremeno je bio i sekretar Ustavne komisije Savezne skupstine, kojom je predsjedavao Edvard Kardelj, i koja je pripremala novi  Ustav usvojen 1963. godine. Poslije sukoba sa Aleksandrom Rankovicem, smjenjen je sa svih funkcija i vratio se u Sarajevo. Poslije „Brionskog plenuma“, izabran je za predsjednika Republickog vijeca Narodne skupstine, od 1967. do 1971. godine obavljao je duznost predsednika Narodne Skupstine SR BiH (tada najvisa funkcija u Republici).

1971. god, postao je predsjednik Saveznog izvrsnog vijeca SFRJ (savezni premijer) i na toj funkciji ostao sve do svoje smrti.Kao predsednik Saveznog izvrsnog veca ucestvovao je u oko 50 inostarnih drzavnih posjeta u ime SFR Jugoslavije, a njegovo prvo drzavno putovanje bilo je sahrana danskog kralja Frederika, januara 1972. godine (bilo je to svega par dana poslije ustaskog teroristickog napada na JAT-ov avion iznad Cehoslovecke i on je tamo doleteo specijalnim sovjetskim avionom marke „Iljusin“). U toku 1974. godine Dzemal Bijedic se susreo sa trojicom najuticajnijih svjetskih lidera - Dzeraldom Fordom, predsenikom SAD-a, Leonidom Breznjevim, predsednikom Vrhovnog sovjeta SSSR-a i Mao Cetungom, predsjednikom Komunisticke partije Kine.

 

Tragicno je nastradao u avionskoj nesreci 18. januara 1977. godine. Tog dana prisustvovao je u Beogradu, na batajnickom aerodromu, ispracaju predsednika SFRJ Josipa Broza Tita u Libiju. Po povratku za Sarajevo njegov avion udario je u brdo Inac u blizini gradica Kresevo. Pored Dzemala tom prilikom poginuli su: njegova supruga Razija, saradnici Zijo Alikalfic i Smajo Hrla, kako i piloti Stevan Leka i Murat Hanic. Odmah po saznanju za tragediju predsjednik Tito se vratio u zemlju i prisustvovao njegovoj sahrani u Sarajevu. Iste godine, kada je poginuo, u Mostaru je osnovan Univerzitet koji je ponio njegovo ime. Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su - Orden junaka socijalistickog rada, Orden narodnog oslobođenja i Ordena Republike sa zlatnim vijencem.

 

titanik @ 19:04 |Komentiraj | Komentari: 0